مینیمالسم یعنی زندگی کردن با چیزهایی که واقعا به آنها نیاز داریم. سبک زندگی مینیمالیستی فرآیندی است برای شناسایی آنچه واقعا در زندگی شما مهم است. وقتی چیز های غیر ضروری رو حذف کنید، زمان و ظرفیت خود را برای تمرکز روی چیزهایی که واقعا در زندگی شما مهم هستند آزاد میکنید.
با حواس پرتی هایی که در اطراف ما وجود دارد، اغلب ایجاد زمان و مکان برای لذت بردن از چیزهای ساده زندگی دشوار میشود.
ما بیش از حد درگیر درهم ریختگی فیزیکی، دیجیتالی و ذهنی هستیم که منجر به افزایش اضطراب میشود.
شواهد علمی نشان میدهد که بهم ریختگی، سطح کورتیزول را بالا میبرد و تمرکز را مختل میکند.
مینیمالیسم پادزهری برای اضافه بار در زندگی ماست.
“بیشتر” چیزی است که ما به عنوان یک جامعه با آن روبرو هستیم. این تمایل دائمی برای بیشتر چیزی است که آنرا “ویروس بیشتر” مینامند.
زندگی مینیمال به شما کمک میکند تا:
انتخاب برای جمع آوری فقط موارد ضروری منجر به آزادی مالی میشود. خرج کردن کمتر برای چیزهایی که واقعا به آنها نیاز ندارید، هزینه های مالی شما را کاهش و پس انداز شمارا افزایش میدهد.
یک خانه مینیمالیستی به میزان قابل توجهی استرس کمتری دارد. با حذف وسایلی که کاربردی برای شما ندارند میتوانید حس آرامش بیشتری را با دوری از شلوغی ها تجربه کنید.
هر چه وسایل خانه ما کمتر باشد، چیزهای کمتری برای تمیز کردن وجود دارد. این کار تمیز کردن را به طور قابل توجهی ساده تر می کند.
حس آزادی ناشی از مینیمالیسم واقعاً با طراوت است. دیگر احساس گره خوردن به وسایل خانه نخواهید داشت و احساس بی نیازی خواهید کرد.
دارایی های اضافی ما بیشتر از آنچه تصور میکنیم وقت مارا میگیرند.
بیشتر بهتر نیست. بهتر، بهتر است.
داشتن دارایی های کمتر شمارا شادتر میکند.
هر چه وسایل بیشتری داشته باشید، وسایل شما بیشتر مالک شما هستند تا شما مالک آنها.
درهم ریختگی کمتر میتواند به شما کمک کند تا چیز هارا راحت تر پیدا کنید.
آیا زندگی مینیمالیستی خسته کننده است؟
هنگامی که خود را از شر چیز های اضافه رها بکنیم، میتوانیم تصمیم بگیریم که چه چیزی زندگی مارا تعریف میکند. مینیمالیستی شدن به ما کمک میکند تا زندگی پرشور تر و هدفمندتری را تجربه کنیم و این برخلاف کسل کنندگی است.